Uni markasiyla ihracat yaptigi 52 ülkeden 8 inde pazar lideri olan Ataman Ilaç in kurucusu Ataman Özbay basarisinin sirrini hayal etmeye borçlu. Çalismaya 7 yasinda baslayan Özbay bugün 67 yasinda. Ve hala sabahlari 4 te uyanip yapacaklarini kafasinda canlandiriyor.

Ataman Ilaç Yönetim Kurulu Baskani Özbay yaptigi isleri heyecanla anlatiyor. Ilkokula giderken matbaada çalismaya baslamis. Ilk girisimciligini de o yillarda göstermis. Artik kagitlardan defter yapip esnafa satmis. Isler öyle gitmis ki ustasindan daha fazla kazanmaya baslamis. O yillari söyle anlatiyor...

Sene 1953. Matbaada isler kesilir, bu islerden artik kagitlar kalirdi. Onlari ben alip zimbayla, elle dikip delikler açtim. Defter haline getirdim, üstüne kap geçirdim, çiviyle diktim. O zamanlarda bütün lokantalar gazete kagidinin üzerine hesap yapardi. Defter, bloknot yoktu. Türkiye de ilk bloknotu ben icat ettim.Türkiye de lokantalara satmaya basladim. Matbaada haftada 10 TL aliyorsam o defterden 100 TL k azanmaya basladim. Matbaada giyotin denilen biçak vardir. O biçagi Istanbul a getirip götürürken gördüm ki artik, kâgit dükkâni var. Cagaloglu ndan aldim kâgitlari, Izmit e matbaaya... Bloknot isi büyüdü, yanimda eleman çalistirmaya basladim.

Kaç yasindaydiniz?
11, 12 yasindaydim ondan sonra iyi bir tüccar oldum. Bu sefer Adapazari, Gölcük, Pendik... Oralarda bloknot satmaya basladim. Ustamdan daha çok para kazaniyordum.

Eczacilik yapmaya nasil karar verdiniz?
Ailemde herkes matbaaci, gazeteci. Ben gazeteci olacagim diye bakiyordum kendime, doktor bir agabeyimiz vardi. O dedi ki eczacilikta çok iyi para var. Ben doktorum, muayenehanede duruyorum para kazaniyorum ama eczaci ise gelmeden de para kazaniyor dedi. O zaman eczacilik iyi dedim. Lise talebesiyim ama üniversitede okuyacak param da yoktu. Bir gün Matematik hocam bana "Alime Hanim diye biri var, o seni okutacak" dedi. Nur içinde yatsin, onun sayesinde eczaciliga girdim. Simdi fabrikanin her kapisinda Alime Hanim yaziyor.

Üniversiteye param yoktu Alime Hanim okuttu
Okul bitikten sonra Alime Hanim ile görüstünüz mü?
Bana her ay parayi muntazaman verirdi Allah razi olsun, hiçbir sey hiçbir karsilik istemedi. Ben de bütün iyilikleri karsiliksiz yaparim. O da bana çok büyük bir basari getirdi.

Peki üniversite hayatiniz nasil geçti?
Üniversiteye basladim, sene 1963. Sirkeci de bir otelin çati katinda kalmaya basladim. Fazladan harcama yapacak para yok pul yok ancak okula gidip geliyorum. Elimden geldigi kadar geçinmek için para biriktirdim. Bir gömlek almak için 30 gün para biriktirirdim, 30 gün içinde gömlek satilmazsa alirdim. Simdiki hale bak, o zamanki hale bak. Otelde Bedri diye bir çocuk var, kulaklari çinlasin. O aksam olunca oteldeki çay müsterilerine bakardi bana da avanta çay verirdi. Ondan sonra beraber menemen yapardik. 1 sene sonunda bir aksam o çok hastalandi. Kaloriferler yanmiyor. Nasil kar disarisi tarif edemem. O zaman otelde kalorifer oldugu için otelde az battaniye var. Bedri de tir tir titriyor eli ayagi tutmuyor. Ben bu sefer söylemesi ayip bütün üstümü çikarttim bir don bir fanila, kalorifer dairesine geçtim. Kalorifer kömürlü, üstüm basim simsiyah oldu. Neyse kaloriferler yanmaya basladi. Odama çiktim, geceleyin saat 2 de kapi çaldi, bir baktim patronun oglu. "Ne bu vaziyet" dedi, bagirdi. Ben olan biteni anlatinca "bu otelde bundan böyle bedava kalacaksin, artik kardesimsin" dedi. Bu olay benim hayatimin yüzde 60 ini degistirdi.

Nasil degistirdi?
Otel sahiplerinin Adalar da evleri vardi. Istanbul un sosyetesiydiler. Yemekleri olurdu, beni alirlardi evlatlari gibi yemege götürürlerdi. Biçakla yumurta yemeyi onlardan ögrendim. Sosyal çevre yaptilar bana.

Gazete satip kekemeligimi yendim
Is hayatina baslarken sikinti çektiniz mi?
Benim ilk is hayatim basladiginda kekemeydim, bayagi kekemeydim. Okulda çok sikinti çektim. Kekemeligimi yenmek için gazete saticiligi yaptim, lise sona kadar. Hiç utanmadim, çekinmedim. Bu bana büyük bir mücadele gücü verdi. O kekemeligi yendim.

Üniversiteden sonra ne yaptiniz?
Eczane açtim. Eczanemde çocuklari tavlamak için Tahtakale den balon alip üzerlerine lastik mühür ile iste geçmis olsun, iyi günler filan yazdim. Sonra ikinci eczaneyi açtim. Sabah 4 te kalkardik hanimla, bir otobüsü ilaç doldururduk, beraber Istanbul a gelirdik çünkü az yolcu vardi. Durmadim, matbaaciligi biliyorum ya matbaa açtim gazete çikardim, günlük. O isten çok para kazandim.

HER SEYI SATIP ISTANBUL A TASINDIK
Hayattaki bir ezikligim de kekeme oldugum için lisanimin olmamasiydi. Çocuklarim lisanla yetissin diye 1 ay içersinde karar verdik hanimla Istanbul a gelmeye. Fabrikami, matbaami, ezcaneyi, her seyimi sattim. Hayrabolu dan Istanbul a geldim. Sirkeci de eczane açtim. Ondan sonra bos duracak halim yoktu. Hemen bir ise baslamam lazimdi, toptanciliga basladim. Türkiye de ilk defa pesin parali alisveris yapan itriyat deposu açtim. Türkiye nin en büyük itriyat deposu oldu 200 kisi çalisiyordu. 4 yil bu isi yaptim. Bütün Türkiye deki toptancilar muhitini tanirim. Eczacibasi nin yemegi olurdu tatile götürürlerdi. Toptancilari tanimam, yapacagim is için bütün Türkiye yi tanima imkani verdi.

Islak mendil isi nasil oldu?
Türkiye de islak mendil hiç yoktu. Yag fabrikasi ve matbaacilikta edindigim tecrübemle bu isi becerdik. Esimin de büyük katkisi oldu. Yemedigimizi, içmedigimizi, kullanmadigimizi müsteriye vermeyiz. Kendimiz inanmadigimiz hiçbir seyi müsteriye sunmayiz. Bundan sonra Allah yürü ya kulum dedi. 130 çesit ürün yapiyoruz. Her sene 4-5 tane yeni ürün çikariyoruz.

Çocuklariniz sizin gibi girisimci mi?
Girisimciler ama baba olmam önlerinde bir engel, bir noktada bunu asmaya çalisiyorum çünkü çocuklarima büyük hürriyet veriyorum yani istedikleri serbestlikleri var.

Sizin sirrriniz ne?
Su isi yapacagim dedigim vakit kendimi ona odaklarim, baska bir sey düsünmem. Bir de sevgi ve saygi, ailemden çok sevgi gördüm, özellikle annemden. Nur içinde yatsin o sevgi ve saygi bana çok sey kazandirdi. Isime de çok sevgi gösteririm.

SERVETIMI DÖKÜP EN IYI FABRIKAYI KURACAGIM
Is hayatinda hiç hataniz oldu mu?
Fabrika açtim ortak, hayatimin en büyük hatasini yaptim. Nedeni ise benim girisimcilik ruhum benim ilerleme gücüm onlarda yoktu. Onlar toprak agasi gibi para kazanalim derlerdi bir de insan kiymeti bilmezlerdi. Ben çalistigim insana ortagim gibi degil kendi evladim gibi davranirim, onlarin iyi gününde kötü gününde hep yanlarindayimdir. 20 senelik en asagi 10-15 kisi var.
Peki yeni hedefler?

Simdi fabrikayi tasiyorum. Dünyanin en iyi islak mendil fabrikasini yapacagim. Servetimi dökecegim ama dünyanin en iyi islak mendil fabrikasini yapacagim, Allah kismet ederse. Bir hayalim de otel açmak.

HEYECAN YOKSA IS OLMAZ
Simdi hayal ettiginiz yerde misiniz?
Daha yapacak çok isimiz var. Hayal olmazsa insanda hiçbir sey olmaz. Bugün 67 yasindayim. Fabrikaya gidecegim için heyecan duyuyorum. Heyecan olmayinca o insandan hiçbir sey olmaz. Ben geceleyin 4 ten sonra uyumam, sabah ise gidene kadar hayal kurarim. Basarimin sirri yapacaklarimi kafamda canlandirmak. Bir de muhakeme yaparim. Aksam eve gidince, bugün ne yaptim ne faydam oldu, ne zararim oldu, düsünürüm.

Gençlere ne tavsiyeniz var mi ?
Girdikleri iste sabirli olmalari, hayatti ve insanlari sevmeleri benim prensibim budur. Isini çok seveceksin sevmeyeceksen yapmayacaksin. Sevdigin isi yapacaksin, benim çocuklarim yanimda çalisiyorlar bu isi severek yapiyorlar. Sevmiyorlarsa vallahi yapmasinlar. Yazan : Asuman Korugan Kaynak : www.yenibiris.com