Ekonomik sikinti nedeniyle 16 yasinda okulunu birakan, isportada kaset satip, para kazandiktan sonra Seyhan Müzik i kuran Levent Seyhan, 39 yasinda üniversiteye basladi. Gündüzleri sokaklarda kaset satarak parasini kazanan, aksamlari ise sporda kendini gelistirmeye çalisan, yillarca Uzakdogu sporlariyla ilgilenen Seyhan, 7 senedir profesyonel anlamda hapkido yapiyor. Bir yandan da okudugu üniversitenin Sanat Yönetimi derslerini kaçirmamaya çalisiyor.

Levent Seyhan, 1971 yilinda Kars in Susuz ilçesinde dogdugunda 13 çocuklu çiftçi bir ailenin en küçügüydü.

Ilkögretim ve lisenin bir kismini Kars ta okuyan Seyhan, ailesinin Istanbul a göç etmesi üzerine liseyi yarida birakarak ekmek parasi pesine düstü. Unkapani, Eminönü, Kumkapi da el arabasinda sokak sokak dolasarak kaset satan Levent Seyhan a diger kardesleri destek oldu. El ele veren Seyhan kardesler bir araya gelerek sattigi kasetleri üreten bir müzik sirketi kurdu. Seyhan Müzik adini verdikleri bu sirketi kurarken Lev ent Seyhan 5 yasindan beri yaptigi sporu da sürdürdü.

Spora küçük yasta köydeki sokak kavgalariyla basladi. Daha sonra sistemli olarak Uzakdogu sporlariyla ilgilendi. Ancak, sonunda hapkido yapmaya basladi. Kore çikisli bir savunma sporu olarak bilinen hapkidoyu Türkiye ye tanitmak için harekete geçti. Ancak, bu arada hayatindaki tek eksigin egitim oldugunu gördü. Bunun üzerine geçen yil üniversite sinavina girdi. Yeditepe Üniversitesi Sanat Yönetimi Bölümü birinci sinif ögrencisi olan 39 yasindaki Seyhan, "Spor ve müzikle ilgileniyorum. Bunlarin yanina bir de akademik bilgiyi eklemek istedim. Bu nedenle sanat yönetimini seçtim. Ögrenmenin yasi yok. Hiçbir sey için geç sayilmaz" diye konustu.


Okumamak, içimde yara kalmisti

Ekonomik sikintidan dolayi 16 yasinda ailesiyle Istanbul a geldiklerini söyleyen Seyhan hikayesini söyle anlatti:

"Çocuklugum köyde geçti. Babam kendisi okuyamadigi için bütün çocuklarinin üniversiteyi bitirmesi için çok çaba harcadi. Köyümüzde ilk kizini okutan, babam oldu. Köy halki önce yardirgadi ama sonrasinda çogu aile kizlarini okula göndermeye basladi. Bizim köyde kizlarin okula gitmesinde babamin rolü büyüktür. Biz Istanbul a göç ettikten sonra agabeyimle isportada kaset satarak paramizi kazanmaya basladik. 370 kasetle girdik bu ise. 1995 de Seyhan Müzik i kurduk. Çok çalistik. Disimizle tirnagimizla buralara geldik. Krizden önce 6 subemiz vardi. Ama krizde küçülme politikasini uyguladik, su anda 3 subemiz var. Para kazanma derdine düstügümüzden ben okuyamadim, ama diger bütün kardeslerim üniversite mezunuydu. Okumak hep içimde yara kalmisti.Üniversite yasamini çok sevdim. Arkadaslarimla aram çok iyi. Onlarla vakit geçirmekten, derslere girmekten, hocalarimla fikir alisverisinde bulunmaktan büyük keyif aliyorum. Bu duyguyu keske yirmili yaslarimda yasayabilseydim. Gerçi su anda bile arkadaslarimla iletisim sikintisi çekmiyorum. Geç de olsa bunu basardigim için mutluyum."

Hapkido yu Türkiye ye tanittim

Spora milli boksör agabeyi sayesinde 5 yasinda basladigini söyleyen Seyhan sunlari anlatti: "Agabeyime özeniyordum. Agabeyim boksa gidiyordu. Okulda çikan bir kavgadan sonra tekvando ile tanistim. Köyde hayvanlari otlatirken tepemiz vardi. O tepeyi tekme atarak geçerdik. Yenilenler koyunlari otlatmaya giderdi. Sanirim tekme atmayi buradan ögrendim. Bir gün agabeyimin spor salonuna gittim. Tekme atiyorlardi orda. Güldüm. Hoca bana "Seni de görelim, çok güldün" dedi.

Böyle basladim tekvandoya. 4.5 yilda alinabilinen siyah kusagi ben 1.5 yilda aldim. Maddi sikintilardan dolayi liseyi bitirip okulu biraktim ama sporu hiç birakmadim. 13 kardesiz. Evin en küçügüydüm, ama ev geçindirmenin bütün yükünü omuzlarima aldim. Bir agabeyim üniversitede okuyor, digeri boksa gidiyordu.

370 kasetle basladik

90 larda okul bitince is hayatim daha hakim oldu hayatimda. Iki meyve sandigi büyüklügünde isportada 370 kasetle ise atildik. Para sicak bir sekilde geri dönmeye basladi bize. Babamin emekli parasi ancak kiraya yetiyordu. Diger kardeslerimin hepsi okudu. Ama paramiz yoktu. Bana düsense çalismakti. Çalismayi seçtim. Aksamlari tekvandoya gidiyordum.


1994 te askere gittim. Ben askerdeyken agabeylerim sirketi kurdu. Sirketi kurmamizdaki en büyük avantaj agabeyimin üniversiteyi bitirmesiydi. Maliyeciydi bir agabeyim. Onun maliyeci olmasi bize parayi nasil degerlendirmemiz gerektigini gösterdi. Unkapani ndan parayi kazaniyorduk. Canli parayla Unkapani nda kasetçiye bize bin tane kaset ver diyorduk. Diyelim ki bin kasetin normal fiyati 10 lira. Biz 9 liradan aliyorduk. Paralari hep biriktirdik. Seyhan Müzik i böyle 1995 te kurduk. Temellerini daha önceden atmistik. O zamanlar ögrencilere devlet yardimci oluyordu. Tezgahlarini koymak için yer de, tezgah da veriyordu."


Türkiye Hapkido Birligi ni kurdum



Isler sürerken aksamlari spora devam ediyordum. 2002 de tekvando hocam beni hapkido ile tanistirdi. Birlikte birkaç yil çalistik. Daha önce güresle, aikido ile ve tekvando ile ilgilendigim için hapkidoda zorlanmadim. Bu dalda kendimi gelistirmeye basladim. Fransa ya hocamla gidip gösteri yaptik. Keyifle yaptigim sporu 2002 de Türkiye Hapkido Birligi ni kurarak Türkiye ye tanitmaya basladim. Rahmetli Baris Akarsu da Hapkido yapiyordu. Bu sporun tanitimi için o da bizimle birlikte çok çaba harcadi. Kore kökenli bir spor dali bu. 2004 de Kore de hapkido belirleme sinavlarina girdim. 5 inci seviyeyi kazandim. Toplamda 10 seviye var. Su anda seviye 7 deyim. Hapkido dalinda Türkiye de Hapkido Asbaskani olma sifatiyla 2 nci kisiyim. Türkiye, Kore deki turnuvalara 2007 den itibaren gitmeye basladi. Koreliler sonra Türkiye ye geldi. Yaptigimiz organizasyonlara bakti. Begenip, temsilcilik verdiler. Ben 2009 yili hapkido ödülü sahibiyim.
Yazan : Sebnem Arat Kaynak : www.yenibiris/HurriyetIK