Kim derdi ki, Jean Paul Sartre in meshur cehennem baskalaridir lafinin üzerine, bir arastirma yapilsin ve baskalari cennet çiksin?

Nicholas Christakis ve James Fowler, beyindeki mutluluk isiklanmalarini MRI sistemiyle ölçerek, baskalarinin bizim için ne ifade ettigini ölçmeye kalkistiklarinda, beklenmedik bir sonuca vardilar. Bizi mutlu eden -hazir misiniz?- baskalarinin mutlulugu! Peki kim bu baskalari? Bize sigarayi biraktiran, hayatimizin askiyla tanistiran, obez yapan, saglikli yapan, mutlu eden bu insanlar kim? Arkadaslarimiz, arkadaslarimizin arkadaslari ve de arkadaslarimizin arkadaslarinin arkadaslari! Hiç tanimasak bile!

Farkinda olarak ya da olmayarak girdigimiz ve parçasi oldugumuz sosyal ag, her seyimizi belirliyor. O sosyal agin kimlerden olustugu, kaç kisi oldugu ve bizim bu agin neresinde durdugumuzun hayati önemi var. Ne kadar çok arkadasin varsa, mutlu olma ihtimalin o kadar yüksek. Bu arkadaslar ve onlarin arkadaslari ne kadar mutluysa, mutlu olma ihtimalin yine yüksek. Arkadaslarinin birbirini tanimasi da iyi. Bu seni sosyal agda orta noktalara getiriyor.

Kisaca: Çok arkadasin olsun ve o insanlar mutlu olsun ve mutlu insanlarla arkadaslik etsin.

Arkadasin yalniz biriyse, senin de yalniz olma ihtimalini yüzde 52 artiriyor. Arkadasinin arkadasi yalnizsa, senin yalnizlik ihtimalin yüzde 25, arkadasinin arkadasinin arkadasi yalnizsa, bu ihtimal yüzde 15!

Yalnizlik da, saglik da, zenginlik de, mutluluk da bulasici. Duygular bulasici.

Bu arastirmayi okurken, duygulari kokuya benzettim. Ve bana inanmasi güç gelen bu uzak etkilesimleri anlayabilmek için, görsel bir resim uydurdum. Bütün tanidiklarim ve onlarin tanidiklariyla bir odada oldugumu ve duygularin da kokulara benzedigini düsündüm. Herkese yayiliyorlar! Birinin mutsuzlugu herkesin mutsuzlugu oluveriyor. Tipki bir sürüdeki hayvanlar gibi, birinin yön degistirmesiyle hepsi o yöne gidiyor. Delice bir bag var aramizda. Bu baga kadeh kaldiriyorum, saygi durusuna geçiyorum.

Iki insan konusurken, birbirlerinin surat ifadelerini taklit etmeye basliyormus. Karsimizdaki gülüyorsa, gayri ihtiyari gülüyoruz, agliyorsa üzülüyoruz. Ayna etkisi diyorlar buna. Gülen birine geri gülüyorsun. Ve beyne kaslardan su mesaj gidiyor: güldü. Beyin de hemen onun hormonunu salgiliyor: mutluluk! Hep tersi sanirdik di mi? Böyle bir otoyol da varmis yani, kaslardan beyine tek yön giden. Kalbin kiriksa, gülmeyi bir denemekte fayda var.

Tanidigin her mutlu insan mutlulugunu yüzde artirirken, her mutsuz insan yüzde 7 azaltiyor.

Bilmiyorum bu yüzdelerle, bu kadar çok baskalariyla napilir... Ben ilk is, arkadaslarimin agini çizip, basit ve kabaca bir :) ve :( kondurucam isimlerinin yanina. Bakalim durum ne? Bakalim mahremiyetine yastiga sarilir gibi sarilan ben, sosyalin agina kendimi ne kadar birakmisim?
Arkadasimin arkadasinin arkadasi kimdir benim sahi?
Yazan : Nil Karaibrahimgil Kaynak : www.hurriyet.com.tr