Eylemsizlik üzerine


Yillar önce, üniversite ögrencisiyken, komsum Eda ile epey zaman geçirirdik. O daha lisedeydi ve okul çikislari, geceleri, tatil günleri hayatimiz hep beraberdi.

Müthis bir komsuluk yasardik. O zaman çikan aylik kadin dergilerinin yarisini o alir, yarisini ben alirdim. Çünkü paramiz anca yeterdi ama bir dergiyi bile kaçirmamiz söz konusu olamazdi. Acayip güzel zaman geçirirdik. Bir gün Ingilizce yeni bir kelime ögrenmistik ve o çok hosumuza gitmisti: "Inertia". Eylemsizlik demekti. Bayilmistik kelimenin kulaga yansimasina...

Ne zaman Sinan i televizyon seyrederken ya da tembel tembel takilirken görsem kulagimda bu ses yankilanir.

Dolayisiyla neredeyse bütün yaz, "Inertiaaaa, Inertiaaaa" diye dolandim. Sonra da karar verdim bu kis böyle olmayacak. Süper anneler gibi hem at binmeye, hem karateye, hem tenise, hem resim derslerine, hem futbola, piyano derslerine, yaraticilik kurslarina götürme ve süper adam yetistirme derdinde degilim, am a bir anne olarak da çocugumun farkli seylerle ilgilenip vizyonunu genisletmesini istiyorum tabii. Bir hobi edinmesini ve sporu hayatina sokabilmesini...

Iste bu asamada insanin akli karisiyor.

Bütün yazi tembel tembel geçirdigini kabul ettigim oglumun, cumartesi günlerini doldurma panigi kapladi içimi. Çok istedigim iki alternatifi sundum ona. Ikisi çok farkli seyler oldugundan birini tercih edecegini bekliyordum. Cumartesi sabah önerilerimi sundum. Devamlilik fikri onun caymasina neden oldu. Hayir, ikisini de istemiyordu.

Içim sikildi. Ne yapacagimi bilemedim. Bir yandan cumartesilerin böyle bos ve televizyon ekrani karsisinda geçirme fikri içimi sikiyordu. Ama öte yandan o gün sinif arkadaslari disindaki arkadaslariyla görüsebilecegi, dogum günlerine gidebilecegi tek gündü. Zaten okulda 2 gün basketbol ve 1 gün gitar dersleri aliyordu. Daha fazla kasmaya gerek var miydi?

Sonunda bir yere gitmedik. Anladim ki devamlilik fikri onu kasti. O yüzden ben de bagimsiz hafta sonu programlari yaratmaya karar verdim.

Bir sonraki cumartesi günü Santralistanbul kesfi yaptik. Eski Silahtaraga Elektrik Santrali burasi. Müze haline getirildi ve içinde deneylerin yapildigi bir bölüm de var. Mesela çocuklar pedal çevirip elektrik üreterek ampul yakabiliyor ya da mikseri çalistirabiliyor. Ayrica bazi cumartesi pazar günleri belli atölye çalismalari da oluyor çocuklar için. Önceden rezervasyon yapmaniz önemli tabii. Bizim gittigimiz tepegöz atölyesiydi. Çocuklar iki saat içeride bilgilenirken biz de Bilgi Üniversitesi nin kampusunda kahve içip sadece "Ahh ahh biz böyle mi üniversite okuduk" geyigi yapmayip "Mahrem" sergisini de gezdik.

Ne zaman, nasil atölyeler oldugunu ögrenmek için http://www.santralistanbul.com adresine girebilir ya da 311 50 00 i arayabilirsiniz.

Bu arada harika bir magazasi da var. Burayi da gezmenizi öneririm.

Ertesi sabah kalktigimizda eve çok yakin oldugu için Atatürk arboretumuna gittik. Buradaki agaçlarin çesitliligini ve güzelligini size anlatamam. Ama buraya çat kapi giremiyorsunuz. Üye olmak lazim. Baska türlü burayi korumak mümkün degil. Yoksa insanlarimiz piknik alani muamelesi yaparlar ve mahvolur. Bu dikkate ragmen yerden plastik parçalari, sigara kutulari topladik.

Velhasil dolu dolu bir hafta sonu geçirdik. Bu arada Smartkids de her cumartesi bir önceki ile ana basligi ayni ama takip gerektirmeyen iki saatlik dersler oldugunu da ögrendim. smartkids.com.tr adresinden haftalik programi takip edebilirsiniz. Mesela kasim ayi boyunca müzeler ve dünyanin 7 harikasi ana basligi altinda her hafta bir konu ele alinacak. Bu arada sürekli dersler de var tabii. Hele hele biraz daha büyük çocuklar için çok heyecan verici olan smart robotics bölümü var.

Her neyse, süperannelerin baskidan sikilan çocuklari için, süreklilik gerektirmeyen programlar bulmaya devam edecegim. Yazan : Nora Romi Kaynak : Hürriyet