Datawarehouse-Pusula Akademi işbirliğiyle üyelerimize özel eğitim,sertifika ve kitap olarak sunacağımız ödüller vermek istiyoruz.Bunun için tek yapmanız gereken Datewarehouse sitesine üye olmanız ve bilişim dünyasındaki bu gönüllülük hareketinde sizlerinde katkıda bulunmasıdır.
Sitemize en See details
Datawarehouse.gen.tr Türkiyedeki Oracle kullanıcıları için bulunmaz nimet. Dünyada oracle hızla gelişmekte ve bu gelişime kayıtsız kalmak mümkün değil. Hiçbir beklenti olmadan bilgilerini sizinle paylaşan bu ekibe destek vermek Pusula Akademi See details
Hayat, onlari belli bir dönemde "engellemeye" çalismis. Basta panik olmuslar... Kimisi 8 yil evden çikmamis, kimisi ise tekerlekli sandalyeye oturmamak için günlerce gözyasi dökmüs... Yilmamislar...
Önce hayatla barismislar sonra da fizikleriyle... Su an yürüyen, kosan ya da duyan bir kadindan daha çok güveniyorlar kendilerine... Hatta öyle ki protez bacaklarini gögüslerini gere gere gösteriyorlar herkese... Tek bir amaçlari var; "Engelli kadin da kadindir, güzeldir ve seksidir" sözünü herkesin beynine kaziyabilmek. Huzurlarinizda 13 Mayis ta Antalya da gerçeklestirilecek ve Türkiye de bir ilk olacak Engelli Güzellik Yarismasi nin cesur yürekleri ve birbirinden çarpici hayat hikâyeleri...
Dilek Alagöz Önce hayatla baristim sonra da fizigimle 13 yasindaydim... Tam gelisme çaginda... Agir sirt çantasi tasimaktan kemiklerimde hasar meydana geldi. Daha sonra bacagimda bir agri hissetim. Doktora gittik. Acil ameliyat olmam gerek
tigini söyledi. Ameliyat oldum, omurgama platin taktilar. O platin bende alerji yapti. Platinleri çikartirken omurgami zedelemisler. Ilk basta felç oldugumu anlamadim bile... Karsimda tekerlekli sandalyeyi gördügümde inanamadim... Ayaga kalkmak için mücadele ettim. Denedim, tekrar denedim... Olmadi... "Bir daha yürüyemeyeceksin" dediklerinde bütün dünyam karardi. Basta çok zordu ama insan ne kadar zor olsa da zamanla durumu kabullenmeye basliyor. Su an 29 yasindayim ve daha kötüsünü yasamadigim için sükrediyorum. Kendimle ve vücudumla çok barisigim. Fizigimi çok begeniyorum. Dünyanin en güzel kizi benmisim gibi hissediyorum. Zaten bu güven yüzünden yarismaya katildim.
Sükran Ilhan Eve kapandigim 8 yilin acisini çikartiyorum 21yasinda trafik kazasi geçirdim. Arabayi arkadasim kullaniyordu. Ben de arkada oturuyordum. Öndeki arkadasim ilaç almak için arkaya geçmek isteyince, ben öne geçtim. Sonra da kaza gerçeklesti. Üç ay komada kaldim. Iki yil da hastanede... Sakat kaldigimi ögrendigimde hayatima son verilmesini istedim. Hayatin hiçbir anlami kalmadigini düsündüm. Dile kolay 8 yil boyunca evden disari çikmadim. Kendimi eve hapsettim. Bütün hayallerim yikilmisti. Kitaplarimla ugrastim, yazilar yazdim. Sonra bir gün arkadasim geldi. "Artik disari çik. Kendini eve kapatma" dedi. Ilk kez o gün disari çiktim. Simdi 32 yasindayim. Eve kapandigim 8 yilin acisini çikartiyorum. Yine de zaman zaman yagmur altinda yürümeyi özlüyorum.
Nuray Göncü Hem basketbol hem tenis oynuyorum 15 yasinda mankenlige basladim. 1.72 boyunda 85-60-90 ölçülerinde tercih edilen bir mankendim. 21 yasinda bir yakin akrabamin dügününe gittim. Balkonun korkulugunda otururken bir kayanin üzerine sirtüstü düstüm. Omurgam zedelenmisti. Ambulansa götürülürken anneme bir daha yürüyemeyecegimi söyledim... Ameliyatim 8.5 saat sürdü... Sol ayagimi biraz kullanmaya basladim. Hiçbir zaman isyan etmedim. Tam tersi ben bunu Allah in lütfu olarak gördüm. Bir tek araba kullanmayi özlüyorum. Basketbol ve tenis, oynuyorum. Her hafta kuaföre giderim. Düstügümde nisanliydim. Nisanlim 3 yil boyunca sandalyemin üzerinde yatti... Baska nedenlerden dolayi ayrildik. Mankenken de güzeldim simdi de güzelim. Yarismada çok iddialiyim. Amacim engellilerin sesini duyurmak.
Gönül Besik Aynanin karsisina geçip güzelligimi seyrederim 1 yasinda geçirdigim çoçuk felci yüzünden tekerlekli sandalyemle yasiyorum. Yasamim boyunca hiç yürümedim. Kendimi alti ayakli bir insan gibi hissediyorum. Bu durum hiç garibime gitmiyor. Eskiden arkadaslarimi gördügüm zaman onlar gibi yürümek kosmak isterdim. Ama sonra durumumu kabul ettim. Kendimi güzel bulmasaydim yarismaya katilmazdim. Bazen ayna karsisina geçer, Su saça kasa bak diye kendimi severim. Bir sevgilim olmasini istiyorum ama erkekler sakat oldugum için benimle olmak istemedi. Sevgililerini koluna takip gezdirmek istediklerini söylüyorlar. Ben de o zaman Git istedigin gibi birini bul diyorum. Özürlü bir erkek bana arkadaslik teklif etti. Ama o bu durumunu çok dert ediyordu. Ben kabul etmedim. Hayatimda saglikli bir erkek olmasini istiyorum.
Damla Özgen En çok gülmemi ve ellerimi begenirim 10 yasindaydim... Bir bayram sabahiydi. Izmir de ailece hep beraber evdeydik. Ablam polis emeklisi olan babamin silahiyla oynuyordu. Babamin silahi evde durdugu için hep bos olurdu. Ablam, bir kez tetigi çekti, hiçbir sey olmadi. Ikinci kez tetigi çekti, hiçbir sey olmadi. "Seytan doldurur" derler ya... Üçüncü kez tetigi çektiginde silah ates aldi. Kursun önümden girdi arkamdan çikti, duvari deldi. Acil ameliyata alindim. Kursun omirilige isabet ettigi için sol ayagimin siniri kopmus. Birkaç ameliyat geçirdim. Doktorlar aileme ömür boyu yatalak kalacagimi söylemis. Bunu duydugumda sadece "Görürsünüz yürüyecegim" dedim. Bir süre sonra sag ayagim kendine geldi. Tek sorun sol ayagimda. 5 yil önce ameliyat oldum, bacagima 10 platin taktilar. Su an bastonla yürüyorum. Sanirim ömür boyu bu halde kalacagim ama yine de halime sükrediyorum. 26 yasindayim, her isimi tek basima yapabiliyorum ve güzelim. Gittigim her yerde çok bakarlar. Mesela kafeye gittigim zaman, bir erkegin dis görüntüme önem verip vermedigini anlamak için hemen bastonumla ayaga kalkarim. Kusurumu gösteririm. Bakmaya devam ediyorsa iyi, bakmiyorsa güle güle... Zaten dört yildir nisanliyim. Beni Pinar Altug ve Pinar Aylin e benzetiyorlar. En çok gülmemi ve ellerimi begenirim. Bacaklarimi begenmiyorum, biri ince digeri kalin. En çok özledigim sey ise nefes nefese kalana kadar kosmak.
Sevim Süncak 5 senede yürüyemezsem kendimi öldürürüm dedim, 11 yil geçti 14 yasindaydim. Balkon korkuluklarinda oturken dengemi kaybettim... Omurlarim ters dönüp zedelendi. Omirilik felci oldum... Kendime 5 yil süre verdim. 5 yil içinde yürüyemezsem kendimi öldürüm dedim. Tedavi sirasinda benim gibi baskalari da oldugunu gördüm ve iyilesemeyecegimi anladim. Simdi 25 yasindayim. Bacaklarimin büyük kismini çalistiramiyorum. Iki bacagim için de cihaz kullaniyorum. Engelimden sonra kendimle ilgili birçok sey kesfettim. Duygularimi terbiye etmeyi, elimdekilerle güzel seyler yapmayi ögrendim. Yasam umudumu hiç yitirmedim. Su an çok mutluyum. Dünya bir sahne ve herkese bir rol verilmis. Bana da engelli olarak hayatimi sürdürmem için bir rol vermisler. 10 yildir evde oturuyorum, artik para kazanmak ve çalismak istiyorum. Dans etmeyi çok özledim. Eskiden dügünlerde yöresel oyunlari çok oynardim. Rahatsizligimin ilk günlerinde rüyamda kendimi hep dügünlerde oynarken gördüm. Artik rüyama bile girmiyor. Ama yasadigim bir olay beni çok aglatti. Bir gün annemle mahalledeki muhtarliga gidiyorduk. Bacagimdaki cihaz eskiydi... Birden kilidi kirildi ve yüzüstü düstüm. Annem üzülmesin diye gülmeye çalistim. Ama annem aglamaya baslayinca ben de dayanamayip hiçkiriklara boguldum. O günü hiç unutamadim. Yarismada derece alacagimi hissediyorum. Kendimi çok güzel buluyorum. Umarim bu güzellik yarismasi uyuyan gözleri açip yetkililere kalkin artik der.
Nuray Göncü Hem basketbol hem tenis oynuyorum 15 yasinda mankenlige basladim. 1.72 boyunda 85-60-90 ölçülerinde tercih edilen bir mankendim. 21 yasinda bir yakin akrabamin dügününe gittim. Balkonun korkulugunda otururken bir kayanin üzerine sirtüstü düstüm. Omurgam zedelenmisti. Ambulansa götürülürken anneme bir daha yürüyemeyecegimi söyledim... Ameliyatim 8.5 saat sürdü... Sol ayagimi biraz kullanmaya basladim. Hiçbir zaman isyan etmedim. Tam tersi ben bunu Allah in lütfu olarak gördüm. Bir tek araba kullanmayi özlüyorum. Basketbol ve tenis, oynuyorum. Her hafta kuaföre giderim. Düstügümde nisanliydim. Nisanlim 3 yil boyunca sandalyemin üzerinde yatti... Baska nedenlerden dolayi ayrildik. Mankenken de güzeldim simdi de güzelim. Yarismada çok iddialiyim. Amacim engellilerin sesini duyurmak.
Sinem Öntürk Insanlarin bize aciyarak bakmasini istemiyorum 32 yasindayim, yarismaya Izmir den katiliyorum. 8 aylikken çocuk felci geçirmisim. Uzun yillar hiç yürüyemedim. Hep tekerlekli sandalyedeydim. Belli bir tedavi sürecim oldu. Simdi koltuk degnekleriyle yürüyebiliyorum. Ama yürüyemedigim zamanlarda da çok büyük üzüntüler yasamadim. Hayati oldugu gibi kabul ettim. Simdilerde taki isine merak sardim. Tasarimlari bana ait olan takilari yapip satiyorum. Erkek arkadasim da benim gibi engelli. Ancak asmis bir insan oldugum için kendimi engelli biriyle birlikteymisim gibi hissetmiyorum. Güzellik yarismasina katilmak ise benim fikrimdi. Çünkü kendime çok güveniyorum. Kadinlar bana çok bakar. Güzel kelimesinin yani sira genelde yazik kelimesini de kullaniyorlar. Bu çok rahatsiz edici. Acaba çok mu kötü görünüyorum diye aynaya bakiyorum ama böyle olmadigini görüyorum. Insanlarin bizlere aciyarak bakmasi çok rahatsiz edici. Bizim tek sikintimiz sokaklarin bize göre yapilmamis olmasi.
Yeliz Güllü Engelli kadinlar da seksi ve güzel olur 1.5 yasinda çocuk felci geçirdim ve engelli oldum. Ilk basta özürlü oldugum için çok agladim. Okula annemin sirtinda gidip geldim. Özürlüler Okulu na basladigimda, benim gibi çocuklar oldugunu görünce yasama daha çok baglandim. Mücadele etmeyi asla birakmadim. Zor da olsa liseyi bitirdim. "Özürlü oldugum için özür dilemiyorum" diye bir kitap yazdim. Hayati yasamaya devam ettim. Evlendim... Ancak ilk esimin ailesi engelli oldugum için beni istemedi. Hemen ayrildim. Ikinci kez evlendim. Ikinci esimin ailesi daha farkli ve olgun bir sekilde bakti olaya... "Biz de her an engelli adayiyiz" diye bana destek oldular. Güzellik yarismasi ise benim fikrim. Bundan 10 yil önce bir ajansi arayip güzellik yarismasina katilmak istedigimi ama engelli oldugumu söyledim. "Fiziksel olarak buna uygun degilsiniz" dediler. Ben de bir gün o podyumda yürüyecegim, "Engelli ama ne kadar seksi ve ne kadar çekici" diyecekler diye hirs yaptim. Bu yarismadan sonra engelli kadinlarin da kadin oldugunu herkes görecek. Çünkü engelli de olsa her kadin dikkat çekmeyi sever. Siz kendinize nasil bakiyorsaniz, ben de kendime öyle bakiyorum. Düzenli olarak kuaföre ve alisverise gidiyorum. En büyük hayalim ise ince topuklu ayakkabi giymek. Bir de Kenan Imirzalioglu ile ayni podyumda yürümek. Yanima çok yakisirdi (gülüyor). Bacaklarima baktigim zaman "ah ah vah vah" diye düsünmüyorum. Üretken olmayan insanlar engelinin arkasina siginir. Ben yüzümden tebessümü eksik etmem.